"Have kids, they said. It'll be fun, they said."
Compleet ondergespuugd worden door je baby
1,5 jaar was onze dreumes toen wij met het vliegtuig naar Italië vlogen voor onze zomervakantie. De ochtend van vertrek was Linne erg rustig, ze at nauwelijks en ze liet het allemaal gelaten over zich heen komen. Ik gooide het maar op spanning en vond het eigenlijk wel handig dat ze zo rustig en knuffelig was, dat maakte het wachten op het vliegveld een stuk relaxter.
Toen in het vliegtuig iedereen zijn plekje had gevonden en we klaar waren voor vertrek, kwam de mededeling dat we de komende 1,5 uur nog niet konden vertrekken, er was nog geen groen licht vanuit Milaan. Zucht, de korte vlucht werd opeens dubbel zo lang. Precies op dat moment kotste Linne mij helemaal onder… Niet van dat melkachtige, waterige babyspuug, maar het echte werk met een gigantische zure lucht. Geen spatje op haar eigen kleding, alles lag op mijn schoot… op mijn t-shirt, hemd, broek en zelfs spetters op mijn schoenen. Hoe kon dit in vredesnaam uit mijn kleine dreumes komen?
Gelukkig was daar een ontzettend lieve stewardess die mij haar reserve t-shirt cadeau gaf zodat ik mijn t-shirt in ieder geval uit kon doen. Mijn broek en schoenen heb ik met wat water en luierdoekjes zo goed mogelijk schoongemaakt. Maar die zure lucht heeft mij de rest van de reisdag achtervolgd en daar waren onze vliegtuigburen niet zo heel blij mee!
De terugweg was Linne gelukkig weer zichzelf. Al was die doorgelekte plasluier op mijn schoot (ik had haar toch echt net voor vertrek nog verschoond!) ook geen pretje. Deze warme vlek stonk in ieder geval niet zo… Bij een volgende vlucht gaat ze in ieder geval mooi bij papa op schoot!
– Marjolein, moeder van Linne (5) en Kasper (3)
Complete nacht doorhalen, want: krampjes
Het was weliswaar niet in verband met krampjes, maar een nacht doorhalen hebben wij meermaals gedaan…
Een van de nachten die me het meest is bijgebleven is de nacht waarin mijn man met ons zoontje naar zolder vertrok rond een uur of 2 (na ontelbare tevergeefse pogingen hem te overtuigen te gaan slapen). Waarschijnlijk had ons zoontje, heel sneu, wederom een dubbele oorontsteking te pakken. Ik was de baby aan het voeden die bij ons op de kamer lag. Ik heb mijn huilende zoontje en de inmiddels enigszins wanhopige smeekbedes van mijn man al voedend aangehoord.
Toen ik klaar was met voeden en ik de baby – gelukkig – slapend weg had kunnen leggen, toog ik naar boven om mijn man af te lossen. Ik zei dat hij naast de baby kon gaan liggen en kroop zelf naast mijn zoontje die, wonderwel, in slaap viel tegen mij aan. In deze ongemakkelijke positie kon ik de slaap echter niet goed vatten, ondanks de vermoeidheid. Het volgende voedingsmoment diende zich bovendien al weer snel aan, dus ik stutte mijn zoontje en maakte mijn man weer wakker om weer naar zolder te vertrekken en legde de baby aan.
Een uur later, het zal tegen vijf uur ’s morgens zijn geweest, vertrok hij echter naar zijn werk. Daar lag ik dan met twee semi-huilende, oververmoeide kinderen in mijn armen in het holst van de nacht. Anderhalf uur later ging de wekker weer om te gaan werken, uiteráárd waren ze toen net in slaap gevallen.
“Is dit het nou?”, heb ik toen wel verzucht…
– Kim, moeder van Tygo (4) en Esmee (3)
Kopstoot (of andere aanval) van je baby
“Niet één, niet twee, maar drie keer kreeg ik een kopstoot van mijn baby. Hij had er nogal een handje van om wild te bewegen als ik hem vast had namelijk. De ergste keer was toen ik een keer samen met hem in bed lag, een beetje knuffelen en spelen na de ochtendvoeding. Oscar kroop over bed in zijn slaapzak terwijl ik naast hem lag, en in één keer gooide hij zich wild achterover tegen mij aan. BAM! Recht op mijn neus. Ik hoorde het gewoon kraken… Mijn vriend dacht dat het allemaal wel meeviel, maar toen het de rest van de dag pijn bleef doen en blauw werd, ben ik toch maar even naar de huisarts gegaan. Zwaar gekneusd of gebroken, luidde het oordeel. Lekker dan! Het is uiteindelijk weer goed genezen, maar sindsdien maak ik altijd ontwijkende bewegingen als mijn zoontje in mijn armen gaat draaien en maaien!”
– Annemiek, moeder van Lukas (4) en Oscar (1)
Zeven keer wakker worden in één nacht
Qua slapeloze, gebroken nachten hebben wij onze fair share wel gehad. Meerdere keren is een van ons met onze middelste dochter in het holst van de nacht naar beneden gegaan in de hoop dat niet het hele huis wakker zou worden van haar. Ontelbare keren hebben we het betere kruip- en sluipwerk moeten toepassen om de slaapkamer uit te sluipen (na al een half uur in hernia-in-de-hand-werkende-over-de-rand-van-het-ledikant-hangende posities te hebben gestaan om maar over het ruggetje van een van de kindjes te blijven wrijven in de hoop dat dit slaap zou bevorderen).
Ik heb mijn zoontje denk ik een levenslang trauma bezorgd door ooit te hopen dat hij wel in slaap zou vallen als ik gewoon in de stoel naast hem zou gaan zitten. Dat hield ik welgeteld, niet anticiperend op al zijn pogingen mijn aandacht te trekken, een uur vol. Toen was ik het zó zat, dat ik zei: “Nu vind ik het niet meer leuk, mama wil ook graag slapen.” Van schrik viel hij pardoes achterover: die grote zwarte schaduw die daar al een hele poos zat, begon ineens te praten!
Verder hebben we allerhande ‘middeltjes’ uitgeprobeerd: bed ergens anders zetten in de kamer, white noise, papflessen, slaap-olietjes. Allemaal tevergeefs, wij maken geen slaapkindjes, blijkbaar.
– Saskia, moeder van 1 zoon (5) en 2 dochters (3 en 1)
Heb je zelf ook een mooi verhaal te delen over hoe jij een BabyBingo mijlpaal beleefd hebt? Stuur ons jouw Verhaal Achter De Mijlpaal en maak kans op een BabyBingo kraskaart om cadeau te geven! Elke maand verloten we één bingokaart onder alle inzendingen. En het winnende verhaal komt op deze pagina te staan. Want: gedeelde smart is halve smart!